Τι να πρωτοπώ για αυτό το ίσως αλληγορικό και δραματικό διαμαντακι που ήρθε από το πουθενά;

Λίγες ημέρες μετά από το ξέσπασμα ενός ιού που ζωντανεύει τους νεκρούς. Ένα γκρουπ διαφορετικών προσωπικοτήτων και αγνώστων μεταξύ τους ανθρώπων όπου έχουν όλοι ένα κοινό στόχο . Να βρουν τον δρόμο τους προς το στάδιο όπου είναι και το σημείο εκκένωσης πολιτών . Για να το καταφέρουν αυτό όμως πρέπει να διασχίσουν πολλά χιλιόμετρα αντιμετωπίζοντας τους νεκρούς αλλά και τους ζωντανούς .

Το όμορφο σε αυτή την σειρά είναι η άψογη σκηνοθεσία . Οι επιλογές του σκηνοθέτη να μας ‘λέει’ κάποια κομμάτια της ιστορίας χωρίς καν να μιλάνε οι χαρακτήρες , δείχνοντας μας την αγωνία στο πρόσωπο τους και πολλές φορές να τους βλέπουμε να αντιμετωπίζουν το ηθικό δίλημμα . Όλα αυτά βέβαια γίνονται εφικτά εξαιτίας της πολύ επιτυχημένης απόδοσης των ηθοποιών.

Η σειρά παρόλο που δεν έχει κάποια έξτρα στρώση πλοκής( εκτός αν ψάξεις πολύ βαθιά ) και χωρίς να έχουμε background για τους χαρακτήρες , επιτυγχάνει στο να σε κάνει να κολλήσεις γιατί σε κρατάει μόνιμα με την αγωνία χρησιμοποιώντας συνεχόμενες λείψεις και απώλεια μουσικής στα σημεία που πρέπει έτσι ώστε να μπαίνεις στη θέση του χαρακτήρα .

Αυτό που δεν μου άρεσε στη σειρά ήταν πως κάποιοι ηθοποιοί δεν κατάφεραν 100% να με πείσουν. Όπως επίσης δεν γίνεται να είναι τόσο άστοχοι και να μην μπορούν να πετύχουν τίποτα με τα όπλα τους . Πραγματικά είναι λίγο αστείο κάποιες φορές.

Το Black Summer μου άρεσε πάρα πολύ και σίγουρα θα παρακολουθώ τα νέα του περιμένοντας ανυπόμονα να ανακοινωθεί δεύτερη σεζόν.

Εάν έπρεπε να δώσω βαθμολογία τότε θα του έδινα B+.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ!

Δείτε Ακόμα

1 Σχόλια