Ένα ακόμα binge-watching έλαβε τέλος κι έχω ελαφρώς εκνευριστεί με όσα είδα στη νέα σειρά του Netflix, Τhe Society.

Η συγκεκριμένη σειρά είχε όλες τις προδιαγραφές για να σαρώσει, απέτυχε όμως για τους λόγους που θα αναλύσω παρακάτω. Όπως αναφέρω και στον τίτλο, το Society είχε μια τέλεια συνταγή, αφού βασιζόταν στο εξαιρετικό βιβλίο “O άρχοντας των Μυγών” του Γουίλιαμ Γκόλντινγκ. Το Netflix όμως αυτή τη φορά έβαλε λάθος “υλικά” και κατέληξα με ένα τεράστιο γιατί.

Στο βιβλίο του Γκόλντινγκ, ένα αεροπλάνο που μεταφέρει μακριά από τη Βρετανία λόγω πυρηνικού πολέμου μια μεγάλη ομάδα παιδιών, πέφτει σε κάποιο ακατοίκητο νησί. Όλοι οι ενήλικοι σκοτώνονται και τα παιδιά καλούνται να οργανώσουν τη διοίκησή τους. Στη σειρά, η υπόθεση είναι λίγο διαφορετική αλλά η κεντρική ιδέα ίδια. Μια μεγάλη ομάδα παιδιών πηγαίνουν εκδρομή με ένα λεωφορείο αλλά τελικά ο οδηγός τους επιστρέφει πίσω στην πόλη. Όλοι οι ενήλικες είναι εξαφανισμένοι και τα παιδιά καλούνται να εφαρμόσουν νέους κανόνες για να επιβιώσουν.

Προχωράω κατευθείαν στα υλικά που χάλασαν λοιπόν τη συνταγή.

Η μεταφορά του βιβλίου
Το βιβλίο από μόνο του είναι πολύ ξεχωριστό σε υπόθεση και χαρακτήρες αλλά εδώ ο δημιουργός Christopher Keyser μάλλον είχε περισσότερο στο μυαλό του το Under the Dome όταν ετοίμαζε τη σειρά. Σεναριακά επίσης, θεωρώ ότι έπρεπε να δείξει περισσότερα πράγματα για όσα συνέβησαν τις πρώτες μέρες, μην μας πετάς κατευθείαν ρε άνθρωπε στις επόμενες εβδομάδες, θέλουμε να μπούμε περισσότερο στο νόημα και να δούμε τις αρχικές αντιδράσεις και τις κινήσεις των παιδιών στη νέα κοινωνία.

Οι ηθοποιοί!
Είναι απλά αδιανόητο ανάμεσα σε τόσους χαρακτήρες να μην βρίσκεις να συμπαθήσεις κανέναν. Η πλειοψηφία παίζει πολύ αδιάφορα και τους χαρακτήρες που υποδύονται τους έχουμε συναντήσει σε δεκάδες σειρές, με το ίδιο ακριβώς ντύσιμο! Κανένας δεν μου έκανε τη διαφορά.

Η σκηνοθεσία
Εδώ παίζει να έχουν συμβεί δύο πράγματα. Ή ο σκηνοθέτης απηύδησε με τις υποκριτικές ικανότητες των ηθοποιών και τους άφησε στην κοσμάρα τους ή απλώς δεν έδωσε τις απαραίτητες οδηγίες. Μου φάνηκαν όλοι ασυνήθιστα ψύχραιμοι απέναντι σε σκληρές καταστάσεις. Μα κανένας δεν έπαθε πανικό όταν αντιλήφθηκαν τι συμβαίνει; Εδώ υπήρχε πτώμα μπροστά σε πενήντα άτομα και κανένας δεν πανικοβλήθηκε, δεν ούρλιαξε, δεν έκλαψε με λυγμούς;

Το τέλος της σειράς δείχνει ότι θα υπάρχει και συνέχεια αν το Netflix δεν την ακυρώσει αφού ήδη διαβάζω μέτρια σχόλια. Και δεν σας το κρύβω, θα ρίξω μια ματιά στη δεύτερη σεζόν αν τελικά υπάρξει γιατί είμαι πραγματικά περίεργη να δω πού το πάνε όλο αυτό κι αν θα βάλουν μυαλό και κάνουν τελικά τη σειρά σειράρα. Υπάρχει ελπίδα, σώστε το!

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ!

Δείτε Ακόμα